Zit Die Goal??? Nee dus.

Als u goed naar dit plaatje kijkt dat ziet u dat deze keeper misgrijpt (de bal ligt namelijk al achter ‘m in het net), maar hij zit er dan ook wel ver naast. Punt voor de tegenstander, en dat is ook nog eens tegen de verwachting in. Zou deze keeper misschien zijn omgekocht? Het viel de laatste tijd al op dat hij in een véél te grote auto rondreed, een auto ‘boven zijn stand’ dus. Zijn het alleen voetballers die een risico lopen om te worden omgekocht of lopen medewerkers in andere organisaties ook zo’n kans? (letterlijk en figuurlijk)
Na omkopingsschandalen rondom het voetbal in o.m. Duitsland, Groot Brittannië, Italië is nu Nederland aan de beurt en dan m.n. de Haagse regio….. Het schijnt dat er enkele spelers zijn die roerende en onroerende zaken aanschaffen van een formaat dat met de vergoedingen die ze ontvangen, niet te betalen is. Hoe kan dat? Fraude wellicht! Omkoping dus! Dat zij misschien een partner hebben met een riant inkomen, een prijs hebben gewonnen in de Staatsloterij, of een erfenis misschien? Dat is niet relevant, als omkoping daar (d.i. in het buitenland) kan gebeuren dan kan het hier ook! Actie.

Omkoping wat is het eigenlijk? Waar begint het en waar houdt het op? Als Chinese e/o Joegoslavische gokmafia je voorzien van grote bedragen op ‘bankrekeningen-ver-weg’ dan riekt dat naar fraude. Maar waarschijnlijk herinnert u zich nog de bouwfraude: ambtenaren werden in de watten gelegd met wijntje en trijntje. Een flesje wijn aan het jaarultimo, daar is toch niets mis mee? En dat we onze relatie eens lekker laten verwennen door juffrouw Trijntje, moet toch ook kunnen? Een grijs gebied dus (en Trijntje misschien ook).  

Ik ben nog maar net begonnen en ik heb al 2 bedrijfstakken. In het Financieele Dagblad staat vandaag een leuk kader over ‘een Voorkenniszaak van Grote Omvang!’, in de Verenigde Staten dat wel maar als je de smeuiige details leest dan kun je jezelf voorstellen dat zoiets hier ook kan gebeuren. En dat ‘voorkennis’ fraude is, dat weten we inmiddels dankzij de Financiële Autoriteit. Kortom het is niet teveel gezegd om te veronderstellen dat fraude, of de kans  (zo u wil risico) daarop ‘iets’ is van alle bedrijfstakken. Het kan u ook overkomen. Geruststellend, niet waar?

Wat brengt mensen zo ver? Voer voor psychologen, en dat hebben zij geweten. De mens vindt het van nature spannend om deel te nemen aan iets wat eigenlijk niet mag; het levert je op zijn minst adrenaline en energie op. In het zakenleven is er zelfs een naam voor: ‘The Abilene Paradox’. Trouwens: ‘Waar hebben we het eigenlijk over? Het was toch maar een cadeautje dat ik kreeg! En dat NN daarvoor iets terugwil, ach hij is een renderende klant van onze organisatie dus dat krijg ik intern ook wel verkocht.’ Zoiets kan iedere medewerker denken en ook nog eens op een gewone werkdag. Het is waarschijnlijk ook niet te voorkomen. In de ene cultuur is het ontvangen en geven van attenties (hoezo fraude?) meer ingebakken dan in de andere en dankzij de EU worden wij hier ook steeds mediteraner.

Wat te doen? Heel wat maar om het voor nu eenvoudig te houden: Allereerst bij u zelf nagaan ‘Hoe groot is de kans dat mij dit overkomt? En hoe reageer ik dan?’ Vergeet niet: goed voorbeeldgedrag, doet goed volgen. Dus door nu te veronderstellen: ‘Ik ben de baas en voor mij geldt dat niet.’ dat is (helaas?) niet meer van deze tijd. Uw medewerkers hebben een feilloos oog voor dat wat u doet (communiceert) en niet zo zeer dank zij uw p.a., ze zien dat zelf ook wel. En om u nu een plezier te doen kopiëren uw medewerkers u naar harte lust. (nb: het is ook aangetoond dat gekopieerd gedrag zéér wordt gewaardeerd, beloond zelfs). Stel nu dat u zelf voor attenties (fraude is zo’n groot woord) niet vatbaar bent én u laat zien aan uw medewerkers dat u hen vertrouwt, dan is de kans dat uw medewerkers toch een scheve schaats rijden al aanmerkelijker verminderd ‘Het is onze cultuur.’ zou u kunnen zeggen. En mocht het nu toch misgaan dan kunt u altijd nog ingrijpen, zo lang als dat maar geen core business wordt.

Misschien was het een idee geweest als de leiding van de voetbalvereniging een beter voorbeeld had gegeven (zie Juve) en dat de verdediging meer vertrouwen had gehad.

1 thought on “Zit Die Goal??? Nee dus.”

Hans Fransen 13 jaar ago

vreemd dat maar steeds weer de spelers worden genoemd. Hoe zit het met de trainers, scheidsrechters, bestuursleden, en dan zowel die het laten gebeuren, als die het zelf doen.

Zo is het in het bedrijfsleven ook altijd. de werknemers zijn het, de onderlaag en de middenlaag. Te weinig worden alle schuldigen aangepakt. Laatste tijd is hier een kentering in, maar dat is maar het topje van de ijsberg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *