Bon Nochi; koersgevoelige informatie

“Dennis…, Willem…, Nico…, Toverman.., kan zichzelf niet verkopen.., 4m, 40m, 50m, >m, beetje zwart, makelaar inschakelen, voel mezelf gepasseerd, nerd, hij loopt in de weg, aandeelhouders pleasen, aandeelhouders hier mee naar toenemen, management fee, management buy out, nog een jaar en dan snel een nieuwe opzetten…..”

‘Zo maar’  wat berichten die ik opving. Waar? op het mooie strand van Korsou. Na ’20 werd het genant en besloot ik om maar te vertrekken tenslotte zat ik hier toch al te lang in de zon.

Een strand leent zich, uitstekend zou ik bijna zeggen, voor ontboezemingen. Zo hoor je, of je dat nu wilt of niet, hoe het staat met het slechte been van oma To, dat de buren toch wel echte patsers zijn nu ze hun 3e Porsche hebben gekocht, dat nichtje Angela moet trouwen ‘hoe kan dat nu nog in deze tijd!’, dat de dominee er met 1 van zijn volgelingen van door is, dat Pierre toch niet echt de man was waarop ze zo lang had gewacht etc. etc. (nb; met dat laatste zijn er hier meer: er zijn hier opvallend veel alleenstaande vrouwen met kinderen; een goede alimentatie, wellicht, of een man die elders op een strand in de regio vergadert?)

Naast al die persoonlijke zaken die men kwijt wil, kun je dus ook betrokken worden bij zakelijke gesprekken. Zelf zat ik die middag, met een drankje en een boek, te genieten van dat wat vakantie heet. Nemen er naast mij 3 heren plaats. 1 oudere met een bril, type controller, 1 die meer lichaamsbeharing had dan hoofdhaar en 1 iets jonger, wat grijzende, die duidelijk het voortouw nam. Waarbij ik dus het bovenstaande, in flarden dat wel, opving. Bedrijfsspionage blijkt helemaal niet zo lastig te zijn…

& Toeval of niet: die avond kom ik de 3 heren weer tegen. Tijdens het diner nemen ze plaats aan een tafeltje naast dat van mij en mijn gezin. De vergadering gaat gewoon door. Wellicht zijn het ManPro lezers die zichzelf hier graag terug zien….. 😉

Staat dit geval nu op zich zelf? Nee hoor, ik heb er nog 1.

Setting: strand. 1 heer, ringbaardje, Cubaan in zijn gezicht, type baas. 1 dame, netjes, zomers gekleed, type manager. 1 dame, mooie jurk, hakjes aan, type p.a. 1 dame, wit linnen mantelpakje met daaronder een oranje badpak, hakjes, haar rol werd mij niet duidelijk. Allen ook van Nederlandse origine. Eten, drinken in surplus. Het werkoverleg was er vooral 1 tussen baas en manager. De manager, blijkbaar recent aangesteld, voldeed nog niet aan alle verwachtingen. De baas informeerde haar daarover via mails, mails die hij tegelijkertijd cc-de aan 7 anderen. Dat laatste wist de manager niet te waarderen. ‘ Nou,’  zei de baas, ‘dat is er alleen maar voor, dat zij ook op de hoogte zijn.’  Kantoor Curacao heeft grote mogelijkheden, ging de baas verder, en de manager zou meer gebruik kunnen maken van ‘Rosa’. Zo was het een ‘heen en weer’  tussen baas en manager. Na ’20 gaf de manager het op en werd het vooral een monoloog van de baas. Op de terugreis naar Nederland zal de baas ongetwijfeld van mening zijn dat de vergadering geslaagd is!!

Vergaderen op het strand: als u het nog niet wist, dit kan goed zijn voor de motivatie en tax deductable interessant. Toch 1 verzoek aan u: vergadert u voortaan in uw air conditioned offices en val ons er tijdens onze vakanties niet mee lastig……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *