Tag: Ethiek

Past Wereld Armoede Dag binnen de Missie van je organisatie?

Sommige problemen, je mag het ook uitdagingen noemen, zijn van zo’n hoog abstractieniveau c.q. staan zo ver af van onze belevingswereld, dat wij geen idee hebben over de impact op degenen die wel met het probleem worden geconfronteerd. Wij weten vervolgens ook niet hoe we dat probleem op kunnen lossen. Armoede met als logisch gevolg honger, is zo’n ‘uitdaging’ met een hoog abstractieniveau (bijv.: pijnlijk duidelijk werd deze ‘abstractie’ vrijdagavond tijdens de uitzending van Pauw en Witteman: het onderwerp Wereld Armoede Dag 17/10/10 werd, wellicht onbedoeld, een hilarische uitdaging).

Teksten over ‘het probleem’ hebben vaak onvoldoende betekenis voor ons. Beelden over ‘het probleem’, al kijken we nog zo gefascineerd, zeggen ons toch nauwelijks iets. Beleving van ‘het probleem’ zou helpen. Maar: een keer geen geld hebben voor een aankoop is nog geen armoede. Een keer ‘zin hebben in iets lekkers’ is nog geen honger….

“Wij zullen er alles aan doen om onze medemens, mannen, vrouwen en kinderen, te bevrijden uit de afschuwelijke, onmenselijke omstandigheden die extreme armoede met zich meebrengt. Extreme armoede waaraan meer dan een miljard van hen op dit moment wordt blootgesteld.” Bron: United Nations’ Millennium Declaration. Niets doen is dan ook geen oplossing.

Misschien kan je organisatie nu toch iets doen: Wat is de Missie van je organisatie? Wat zijn de kernwaarden voor je organisatie? Hebben de leden van je organisatie zichzelf tijdens een brainstorm weleens afgevraagd ‘Waarom zijn wij op Aard?’ of meer pragmatisch: ‘Wat willen wij als organisatie toevoegen?’ nog beter: ‘Welke herinnering blijft er achter als wij er niet meer zijn?’ (nb; want ook het bestaan van een organisatie is eindig)

Vervolgens theorie omzetten in praktijk c.q. een bijdrage gaan leveren aan de bestrijding van Armoede en Honger, verdient dan een compliment.

Bookmark and Share

Is het ethisch verantwoord een bonus te ontvangen als je daar voor mensen ontsloeg?

Er is een logisch bedrijfseconomisch principe: bespaar je op kosten dan genereer je (over)winst. Die extra winst kun je vervolgens gebruiken voor extra investeringen (je richt je organisatie in met het oog op de toekomst), je reserveert het bedrag (Kondratiev leert ons dat de economie toch vooral een golbeweging is, je kan maar voorbereid zijn op een volgende ‘crisis’), je kan de winst uitkeren aan belanghebbenden.

Dat laatste deden de 239 partners van de Nederlandse DELOITTE vestiging. Door de besparingen op de personeelskosten, w.o. een inkrimping op het personeelsbestand met 10%, schiet het winstdeel van de partners met 18% omhoog naar euro 445.000.

Het zijn keuzes waar ook onze Overheid nu voorstaat: op welke doelgroep besparen we? welke doelgroep laten we profiteren? Keuzes die een ethisch dilemma kunnen zijn, keuzes die i.i.g. een Duivels dilemma zijn…..

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Bonussen, kan de HR afdeling daarvoor Verantwoordelijk zijn?

Waarschijnlijk heb je het al gehoord onze bankiers zijn weer bezig om de eindejaarsbonussen vast te stellen, één ding is nu al duidelijk: ze gaan omhoog! De reden voor dit Nieuwe Beleid is eenvoudig de daling van de werkloosheid zet door dus ‘de crisis zal wel weer voorbij zijn’, denkt mening met-het-bonus-beleid-belast bestuurder nu. Dergelijk spontaan inzicht kan gebeuren, zeker als je alle beschikbare info onjuist interpreteert….

Helaas is de werkelijkheid anders: de krapte op de Arbeidsmarkt komt voort uit onze bevolkingsopbouw, iets dat decennia terug in gang is gezet, & niet omdat het ons economisch opeens ‘voor de wind gaat’.

Maar we zijn er weer helemaal: de bonusdiscussie is terug van weggeweest! Vraag is nu: wie bewaakt de bonustijgers zodat zij zich niet te veel toe eigenen?

Vacatures

Adviseur Asset Management (Arnhem)

Functieomschrijving   Adviseur Asset Management Elektriciteit Sweco zoekt een energieke adviseur Asset Management Elektriciteit. Ben jij iemand die energie krijgt van het ontwikkelen van een d... Bekijk alle vacatures

Advertorial

‘Duitsland schaft zich af’ of hoe krijg ik mensen mee?

Het is een vraag die me vaak wordt gesteld tijdens coaching, tijdens inleidingen over leiderschap, tijdens MasterClasses Persoonlijk Leiderschap: ‘Hoe krijg ik mijn mensen mee?’, ‘ Hoe krijg ik mijn medewerkers betrokken en liefst zo snel mogelijk?’.

Het antwoord daarop is relatief eenvoudig: organiseer een bijeenkomst, zeg je medewerkers dat “Je vanaf vandaag bij je klanten het vel over de oren gaat trekken!” Je gaat de prijzen verhogen, de rentes niet verlagen, de levertijden verlengen, de klanten mogen weer worden geschoffeerd etc.etc. & je mensen verlaten juichend, nou ja op zijn minst met een goed gevoel de zaal!

Dat lukt je niet, althans zeker niet direct, als je je medewerkers voorhoudt dat “Je vanaf morgen gaat streven als organisatie naar meer tevredenheid bij je klanten!”. Opmerkelijk genoeg worden daarvan maar weinig medewerkers écht vrolijk. Sterker nog: als ze de zaal verlaten dan hoor je ergens iemand nog zeggen ‘wat een softie.’

Hoe is ’t met ethiek op onze werkplek?

In het verlengde van de entry van gisteren over HP’s Mark Hurd waarin ethisch handelen (nb; of juist het gebrek daaraan) centraal staat, maar ook in het verlengde van recente entries als Excusez-Moi & de consequenties van Ethisch Leiderschap, Moeten Politici de Waarheid vertellen? (placebo-taal) & Nog meer openhartige email, Goldman Sachs: Love & War, komt Deloitte USA met de resultaten uit hun 4e jaarlijkse Ethics & Workplace Survey.

De ‘crisis’ heeft het er ook ethisch bezien allemaal niet beter opgemaakt, zo blijkt: 48% van de Amerikaanse werknemers/respondenten heeft het vertrouwen in hun werkgever verloren, 46% zegt dat het gebrek aan heldere communicatie de oorzaak is van veel problemen. 1/3e van hen gaat dan ook op zoek naar een andere baan, zodra de ‘crisis’ voorbij is….. (nb; vraag is dan waaraan je die nieuwe, ethische werkgever herkent? maar dat voor nu ‘terzijde’).

De leidinggevenden van deze kritische werknemers zijn, opmerkelijk genoeg wellicht, toch niet helemaal onbekend met dit fenomeen: 65% van de FORTUNE 1000 Exec. List. erkent dat het herstellen van het vertrouwen dé cruciale factor wordt in de komende maanden om het vrijwillige vertrek van medewerkers tegen te kunnen gaan.

“With lack of trust and transparency factoring into the employment decision of roughly half of the respondents who plan to job hunt in the coming months, business leaders must be mindful of the importance of both on talent management and retention strategies as well as the bottom line impact,” Inderdaad, ACTIE dus! Waar je dan direct mee kan beginnen dat is de Mirror Test. De Mirror Test zoals voorgesteld door Peter Drucker, zie vlog.

Vraag ik me alleen nog af: hoe staat het er eigenlijk voor op de Nederlandse werkplek v.w.b. ethiek, vertrouwen, respect, communicatie? Heeft dat, pos. of neg., invloed op het besluit van jou & je collegae om te vertrekken of juist om te blijven?

& Als je om die reden blijft, kun je dan je ethisch werkgever aanbevelen? (nb; dat zou handig zijn voor degenen die juist op zoek zijn naar meer ethiek, vertrouwen, respect, openheid, communicatie, etc. …..)

Bookmark and Share

Nee, Management is Geen Vak.

inderdaad, leeg .....

Het is heel natuurlijk om management als een vak te beschouwen. De status van een manager in onze huidige maatschappij  is dezelfde als de status van een dokter of die van een advocaat. Het staat gelijk aan hun wederkerige verplichting om een bijdrage te leveren aan het welzijn van de samenleving.

M.n. binnen een vakgebied zijn wij op zoek naar mensen die ons van advies kunnen dienen omdat juist zij beschikken over een kennis & een kunde die wij niet hebben.

Een dokter, bijvoorbeeld, kan ons een behandeling aanbevelen die ons doet herstellen van onze ziekte. Een advocaat kan ons adviseren over de juridische stappen die wij kunnen zetten als we met een probleem worden geconfronteerd. Op deze manier genieten professionals een vertrouwenspositie.

Het rare is nu dat wij bij managers niet terecht kunnen voor een professioneel advies. Over het algemeen zijn juist zij degenen die extern advies oproepen zodra zij met een probleem of uitdaging worden geconfronteerd…. Dat feit alleen al maakt dat management geen vak avant la lettre is.

Deze stelling plaatst Richard Barker, professor at Cambridge University’s Judge Business School, in de laatste Harvard Business Review. Zijn controversiële standpunt roept nu al een scala aan reacties op. 

Moeten Politici de Waarheid vertellen? (placebo-taal)

rekenen was nooit mijn force

Met het ene debat na het andere worden wij klaargestoomd voor de verkiezingen op 09 juni a.s. Zo gemakkelijk als onze heren en dames politici zich naar de politieke arena begeven, zo eenvoudig draaien zij één dag later hun woorden alweer terug.

Zo stelde Job Cohen gisteren dat de door zijn PVDA bij het CBP aangeleverde info niet correct was. Dat kan, maar Cohen is met deze vergissing niet de enige. Ook andere politici slaan elkaar om de oren met zoveel cijfers dat het de ander rood voor de ogen wordt; zo zagen we dinsdagavond o.m. op NED 1

Het is zelfs bon ton om de ander te confronteren met teksten uit het programma van die ander. Menig politicus haalt tijdens de uitzending een opgefrommeld stukje papier uit zijn zak c.q. haar tas. Een tekst afkomstig van de ander, maar die ander is oprecht verbaasd, lijkt het niet te weten & brabbelt maar wat voor zich uit. De kijker/kiezer in verwarring achterlatend.

Vraag is nu: moet je in het rechtstreekse debat de waarheid spreken, niets anders dan de waarheid & dat omdat de kiezer dat wil?

Glijdende Schaal

Glad.....

Nederland valt over elkaar heen nu de media schaamteloos het leed van een vliegverkeer slachtoffer uitbuit. Wat begon met beelden op tv, via paginagrote foto’s van de patiënt in kranten culmineerde in een gepubliceerd telefonisch interview met het slachtoffer. Er zijn maar weinig mensen die dit goedpraten.

Toch was er gisteravond zo 1-tje. In de laatste Pauw & Witteman van dit seizoen gaf HP/De Tijd hoofdredacteur Jan Dijkgraaf aan begrip te hebben voor het handelen van De Telegraaf. Je vraagt je dan af ‘Hoe komt hij daartoe? Heeft hij een goede band met De Telegraaf c.q. de betrokken journalist of zijn er andere redenen?’

Nu bleek dat Dijkgraaf een bekende is van De Telegraaf journaliste maar dat was nog niet alles. Gisteren verscheen ook voor het eerst het nieuwe blad Binnenhof. Samen met roddelblad Weekeinde heeft HP/De Tijd hier een belangrijke stem in.

Het blijkt dat in dat blad het niveau nog verder kan dalen. Binnenhof haalde de vuilniszakken op van Rouwvoet en Pechtold. Bij de eerste vonden ‘de journalisten’ recepten van medicijnen, bij de 2e de negatieve uitslag van een zwangerschapstest.

Wat is de volgende stap in de mediahistorie? Snuffelen aan de onderbroek van Wilders? Het riool inspecteren van Balkenende? Je weet tot welk niveau we dan afgezakt zijn; een glijdende schaal dus.

Maar de vraag is nu ook: gebeurt dit alleen in de media, glijden/afzakken, of kan je organisatie ook i.d. overkomen? Eerst was de klant Koning! Vervolgens blijkt dat die klant ‘in’ is voor allerlei risicovolle producten en diensten. Je blijkt daarop ook nog eens een mooie winst te maken! Sterker nog: een winst die jou een persoonlijke bonus oplevert! Waarschuw je dan toch de klant? Houd je enigszins rekening met CSR/MVO, enigszins rekening met ethiek?

Dan heb je opeens, financiële, problemen!! Het blijkt ‘crisis’ te zijn! & Wat dan, is de klant dan weer Koning? Of is je klant dan ook een mediaire pauper?

Dus jawel: is er misschien ook een glijdende schaal in jouw onderneming?

Economische Crisis maakt boeken over actualiteit overbodig.

Het bestaansrecht voor non-fictie boeken die de actualiteit willen behandelen lijkt voorbij. Dat geldt dan zowel voor de hardcover, softcover als zelfs de moderne e-book versie. Voor aansluiting op of reflectie over de actualiteit kun je het best de nieuwe media gebruiken zoals blog e/o twitter. Dat houd ik i.i.g. over van het lezen van het (zeer) recent verschenen boek ‘Als Goede Mensen Slechte Dingen Doen’ van David De Cremer.

In dit boekje (86 pagina’s) behandelt De Cremer in verschillende teksten ook de actualiteit van de Economische Crisis. Zo is de informatie over Griekenland nog zéér recent maar we missen daarin toch het vervolg namelijk de cruciale steun die de complete EU nu gaat leveren á € 720 miljard. De info over Goldman Sachs en hun prominente kopman Blankfein is niet compleet zonder de recente hearings. Het kan niet anders of ook de conclusie van de Commissie De Wit schittert door afwezigheid. Zelfs DSB maakt nu weer winst… Da’s jammer, het gemis van die actualiteit, het doet afbreuk aan het boek.

Wat helaas ook afbreuk doet dat is dat De Cremer duidelijk boos is. Je voelt zijn boosheid bijna letterlijk uit het boek naar buiten komen. Wat die boosheid nu veroorzaakt is niet duidelijk. Het kan zijn dat De Cremer boos is omdat hij zelf geen bonus ontving. Maar het kan ook zijn dat hij boos is over het ethisch onoirbaar handelen van al die mannen, en sommige vrouwen, die er met die bonussen vandoor gingen en nog steeds gaan. Het laatste ligt waarschijnlijk het dichtst bij de waarheid want dat zou de essentie zijn van dit boek.

Leren van BP en de Golf van Mexico: Deepwater Horizon

wie zei ook alweer dat olie GOUD was?

De milieuramp in de Golf van Mexico kost British Petroleum momenteel $ 7.000.000 per dag. De financiële gevolgen voor BP werden direct zichtbaar: de aandelenkoers is gedaald met 17%. Een voorzichtinge schatting is dat de totale kosten van deze ramp ca. $ 8 miljard gaan bedragen. De economische gevolgen voor de regio zijn hierin meegenomen. Obama’s regering is duidelijk: ‘We’re holding BP accountable.’

De uiteindelijke gevolgen voor het milieu, voor de flora en fauna zijn echter nauwelijks in geld uit te drukken. Door de ramp met BP’s Deepwater Horizon stroomt er op dit moment het equivalent van 5.000 olievaten per dag de zee in en dat blijft nog even zo. Op zich prachtige foto’s op National Geographic laten zien wat de gevolgen voor het milieu zijn, een ramp.

Hoe macaber ook, er valt te leren van deze ramp zeker als je organisatie overweegt ook ‘iets’ te doen aan Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. E.d. ramp vormt niet alleen een financieel maar ook moreel dilemma….