Nu de Adviessector zelf in de problemen is, geldt dan het: Doctor, heal thyself?

Om maar met het ‘goede nieuws’ te beginnen: niet één arts heeft het Eeuwige Leven. M.a.w.: zelfs een goed, exceptioneel deskundig dokter komt vroeg of laat een keer aan zijn (nb; ‘haar’ kan ook) Einde. Als die stelling opgaat voor de Medische sector, waarom dan ook niet voor de Adviessector?

‘Nederlandse adviessector door diep dal’, meldt Het Financieele Dagblad vandaag. Dat het met de adviessector niet goed gaat wordt door de verschillende betrokken marktpartijen toegewezen aan de ‘moeilijke marktomstandigheden’. Voorbeeld: sinds oud-adviseur Mark Rutte het jarenlange, nauwelijks betwiste patroon van advies aan de Overheid heeft doorbroken, is voor veel partijen in de adviesbranche de omzet met 25%+ gedaald. Opmerkelijk is dat diezelfde Overheid zich vervolgens wonderwel weet te redden & dat terwijl we midden in een ‘crisis’ zitten. (hoewel….. een ‘incidenteel en zelfs disputabel advies’ mag voor een enkel Ministerie momenteel nog steeds ‘aan de prijs’ zijn: 5 dgn. voor 50m.)

De adviesbranche heeft decennialang organisaties ‘geadviseerd’ hoe om te gaan met dit soort ontwikkelingen, ‘beter nog’ tegenslagen in de markt? Nu het hen zelf overkomt blijkt praktijk toch ‘iets’ anders te zijn dan ‘advies’. Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Let wel: de ‘crisis’ maakt opnieuw (pijnlijk?) duidelijk dat zodra de crisis weer voorbij is niet één bedrijfstak meer dezelfde zal zijn (nb; de lokale bakker & slager uitgezonderd, wellicht). Voorbeelden van o.i.v. de ‘crisis’ (ingrijpende) bedrijfstakveranderingen zijn o.m. te vinden in de Autoindustrie, de Supermarktbranche, het Onderwijs, de Overheid, de Toeristenbranche, de Financiële Dienstverlening niet te vergeten etc., etc. Alles verandert, dus waarom ook geen (ingrijpende) verandering in de industrie van de Zakelijke Dienstverlening? Het is een utopie te veronderstellen dat dit nimmer het geval zal zijn….

Overigens, heb nu niet de idee dat de veranderingen in de hiervoor genoemde sectoren te danken zijn aan “ultiem advies”! Als er hiervoor al iemand ‘verantwoordelijk’ is dan is het Darwin met in zijn voetsporen Greiner (waarbij beiden mogelijk op de piggyback zaten, tegelijkertijd mijmerend over de KAIZEN filosofie). Opmerkelijk is ‘slechts’ dat de adviesbranche dit zelf niet of op zijn minst te laat in de gaten heeft gehad.

Het 2e artikel dat Het FD vandaag aan de problemen in de adviessector besteedt heeft de titel Adviessector naarstig op zoek naar nieuwe bronnen van inkomsten. Eenvoudig gezegd: het verdienmodel is veranderd, ingrijpend zelfs. Uit het artikel blijkt niet dat de ideeën voor het oprapen liggen…..

Wat zijn nu mogelijke oorzaken?

  • het verdienmodel is inderdaad veranderd; het meest duidelijk maken dat nog wel de opmerkingen die je hoorde zodra het ManagementSite Kennis Netwerk in 1997 ‘de lucht inging’: “Je gaat toch nix weggegeven waaraan je ook een prijskaartje kan hangen?” Die gedachte is binnen de kennis- en adviessector inmiddels hard onderuit gehaald. Kennis, ervaring, cases e.d. worden inmiddels als Big Data g r a t i s aangeboden door gerenommeerde universiteiten, business schools, kenniscentra, denktanks, zelfs door adviesbureaus van naam & faam. Voor het opdoen van deze (nieuwe) kennis hoef je hen dagelijks ‘alleen nog maar’ te volgen. (nb; veel van deze voorbeelden vind je terug in onze entries)
  • het gaat voortaan om personal brands; de mens achter het advies met al zijn/haar (unieke) Kennis, Kunde, Competenties & Ervaring maakt hét verschil. Zeker op het moment dat de (potentiële) klant alle info over/voor ‘het probleem’ al op het Web kan vinden. Implementatie (nb; altijd maatwerk) kan dan nog het vakgebied zijn waarbij de mens-adviseur van toegevoegde waarde is. De personal brands binnen het adviesvak zijn al lang niet meer (alleen) de partners van de maatschappen, auteurs van een boek dat 10 jaar geleden verscheen. Maar wie zijn dan wel deze personal brands? Hopelijk zijn het de vrouwen & mannen die door dezelfde modder zijn gegaan als de manager/ondernemer waar zij nu tegenover zitten. Deze, liefst unieke, adviseurs zijn hier de practitioners of ervaringsdeskundigen. Zo niet dan kan een robot ook deze taak overnemen…..
  • no more one size fits all; ‘we hebben onze advieshamer & alles dat we tegenkomen geven we een klap met deze hamer’. Ervaringen leren dat niet één model / theorie 1 op 1 toepasbaar is op een andere bedrijfssituatie. Eenvoudig gezegd, met een al even eenvoudig voorbeeld: dat de Service Profit Chain succesvol is voor de ‘bron’ van dit Model t.w. SouthWest Airlines, wil nog niet zeggen dat de SPC vervolgens ook succesvol kan worden toegepast breder binnen diezelfde Luchtvaartindustrie, ook al is SPC  één van de meest eenvoudige modellen. RaRa, wat ontbreekt er dan bij die andere luchtvaartmijen? (nb; vraag het de practitioner ;-))

De adviessector staat niet voor ‘een’ verandering, de bedrijfstak zit er midden in. Als je nu niet meegaat in die ontwikkeling (want dat is het ook) dan is de volgende stap dat je, net als de accountancy, wordt meegezogen in de deconfiture van je ‘klant’ nadat je je ‘advies’ gaf. Alleen dat al maakt dat de sector zich mag gaan bezinnen. Verlies of niet: het is (ook hier) nog steeds niet te laat…..

*VID: zoals gezegd: ook een dokter lukt niet alles zelfs al komt de doctor bij de dokter…. 😮

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *